Engeli

columns, dromen, schetsen, ideeën, beelden

Het was een jongetje

Aan de eettafel zit een klein jongetje, donkerblond haar met een beetje slag en guitige groene ogen. Met zijn kleine mollige handjes probeert hij de grote boterham te smeren die op zijn bordje ligt. Chocolade pasta. Het broodmes is voor hem meer een spatel en hij drukt er een gat mee in het brood. Er blijft een grote rand broodkorst over en chocolade pasta zit overal. Ik poets zijn mondje en vingers af…geef het ventje een kus op zijn roze zachte wang. 

Plop…ik ben wakker. Het gat zit in mijn hart. Tegelijkertijd leeg en zwaar. Naweeën in mijn buik van de teleurstelling. Mijn kindje komt er niet. Geen boterhammen smeren aan tafel samen, geen gezellige kinderverjaardagen in ons huis. Geen warme armpjes om mij heen. Geen hoop meer. De toekomst die ik altijd voor me zag komt er niet.

Mijn verdriet is mijn verdriet en dat zal niemand echt begrijpen. Ik trek de dekens weer over mijn gezicht.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 9 augustus 2017 door .

Navigatie

%d bloggers liken dit: