Engeli

columns, dromen, schetsen, ideeën, beelden

De man en zijn ijsje 

Het zweet parelt langs mijn oog. Als een druppel zich aan mijn ooglid vastgrijpt, voel ik het zout prikken. “38 graden, een heerlijke dag!”, ik hoor het de nieuwslezer nog zeggen op zelf ingenomen toon. Alsof wij, het klootjesvolk, deze prachtige dag aan zijn goede inborst te danken hebben. Om mij heen rennen jengelende kinderen met mayovlekken op hun wangen tussen de ligbedden door. Mijn rug gloeit van de hitte…ze hadden geen parasols meer, de sukkels. Totaal niet voorbereid natuurlijk. 

Ik ga rechtop zitten. Mijn vingers beginnen echt pijn te doen. Verderop het strand staat zo’n foodtruck die friet en ijs verkoopt. Het duurde een half uur: naar de foodtruck, wachten in de rij moeders met peuters en groepjes pukkelige pubers, bij elkaar een opstopping van zweetlijven. Eindelijk dan mijn ijsje bestellen, drie keer herhalen wat ik wilde want de verkoper had zijn gehoorapparaat niet in. Om mij heen werd door collega-badgasten luidkeels alvast vooruit besteld. Terug zwalken naar mijn plek langs borsten, voeten, ballen, doeken, stoelen, schepjes, honden, drollen, peuken en flesjes. Dat was nog het leuke stuk.

Sindsdien ben ik pijnlijk in gevecht met het plasticje waar het ijsje in verpakt zit, of beter gezegd: zich schuil houdt, en het lijkt alsof het ijsje geen zin heeft zich hieruit te laten bevrijden. Op de verpakking staat simpel gedrukt ‘hier openen’. Wat ik ook probeer, mijn vingers krijgen het ietepieteputtepeuterige hoekje waar ik aan zou moeten trekken niet vastgeklemd. Het is alsof alle mayo en zweet van het strand zich hebben verzameld op mijn vingertoppen. Met mijn tanden had ik in die zin succes, dat het daarmee lukte ruim de helft van het flietefluttepeuterige hoekje af te scheuren, hetgeen zowaar een nog onmogelijker stukje hoop op een koud ijsje oplevert.

Intussen voel ik aan de verpakking dat het ijsje het in deze hitte al behoorlijk begint op te geven. Naast me begint een kind te zeuren om een frietje. Dan te krijsen. In gedachte zie ik hoe Godzilla uit de zee oprijst en met een onachtzame zwaai van zijn staart het strand schoonveegt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 27 december 2015 door .
%d bloggers liken dit: