Engeli

columns, dromen, schetsen, ideeën, beelden

Schrijfwandeling

Het is al laat, tegen negen uur, maar het is nog licht, lekker die lente! Geen ontkomen aan om naar buiten te gaan. Met een doel. Ik heb me voorgenomen vandaag een ‘schrijfwandeling’ te maken. Dat wil zeggen een wandeling waarbij je alles opschrijft wat je zintuigelijk ervaart. Wat zie ik, wat hoor ik, wat ruik ik, wat proef ik en wat voel ik….en dat opschrijven in een klein notitieboekje. Inspirerende oefening voor aspirant-schrijvers. Ja en dat wil ik ook worden, aspirant-schrijver, en daarna misschien wel schrijver van meeslepende verhalen waarbij je kan wegmijmeren in een hangmat op een zonnig eiland. Boeken met verhalen die mensen meenemen op vakantie, als eerste ingepakt, geen plaats meer voor een badhanddoek. Vakantie, dat is toch vooral reizen met je geest, naar mijn idee.

Na eindeloos voornemens-ontwijkend gedrag, want zo’n ‘schrijvers-opgave’ is de eerste keer best spannend, trek ik mijn wandelschoenen aan. Dan gebeurt er dit: een enorme plensbui. Kletterend  tegen de ramen. Even wachten dan maar. Ik kijk naar buiten; de straat spiegelt van het water. Een man met een grote blonde hond zoekt beschutting onder een boom. Ze staan dicht tegen elkaar  op een vlak dat droog lijkt, ongeveer drie stoeptegels. Een andere man, hardloper, verhoogt zijn tempo, maar is binnen enkele tellen drijfnat, natuurlijk. Ik schenk mezelf een wijntje in, best vermakelijk, zo te kijken naar andere wandelende, hardlopende, verregende mensen.

Zucht. Het regent niet meer, maar intussen zit ik aan mijn tweede wijntje en plakt mijn gezicht van een zelfgemaakt gezichtsmasker, iets met honing. Op internet gelezen. Wachten, zo denk ik altijd, kost tijd die je tegelijkertijd kunt gebruiken voor nuttige dingen. De smartphone, ofwel slimme telefoon, is daarbij een uitkomst. Een goede reden voor de aanschaf: nooit meer alleen maar hoeven wachten. Even ‘contact’ met de grote wereld, even iets opsnorren of even iets zenden. Maakt niet uit wat… En bellen? Nee, dat hoeft eigenlijk niet meer. Je kan ook onopvallend duiken in een zee van informatie of je contacten aanhalen. Daarbij hoef je niemand te storen ; -).

Ik heb via Twitter een zogeheten ‘plog’ ontdekt, een picture-blog is dat. Een foto van een plastic smurf, waarvan romp en benen zijn gescheiden en elk deel in een half surprise-ei ligt. Grappig. Wreed met speelgoed. Dat kan ik ook. Ehhh, even kijken… Wat zei ik, oja, nuttige dingen…

Naar buiten gaan en wandelen was de bedoeling. Ik kijk op de klok en ik kijk naar buiten. Er zijn geen mensen meer op straat, niet in de straat waarin ik woon. Het is leeg. Leeg-geregend. De zon is oranje en in de verte hangen donkergrijze wolken. Ik zie een wolk veranderen in een haai. Een licht-omrandde uitgerekte haai. Een plog-momentje wellicht? Goed idee! Ik sta op mijn balkon om de haai voor een plog vast te leggen met de slimme telefoon. In de bloempotten liggen de pas geplante plantjes plat op de grond. Het ruikt mossig, naar aarde en het is fris. De lente is van kleur veranderd, van geel naar oranje naar groen, donkergroen. Ik besluit mijn wandeling voort te zetten over de digitale snelweg. Wat een uitkomst. Buienradar laat een afbeelding zien van een man met een hond, dicht tegen elkaar, schuilend voor de regen. Mooie plog zeg : )!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 23 mei 2014 door .
%d bloggers liken dit: